NAUKA PRZEZ ZABAWĘ - gra „Connections”

Na wstępie muszę uprzedzić, że opis gry brzmi skomplikowanie. Zachęcam jednak do przebrnięcia przez zawiłość zasad. Naprawdę warto! Gra ćwiczy refleks oraz umiejętność logicznego myślenia, wnioskowania i precyzyjnego wypowiadania się. Uczy także myślenia strategicznego i współpracy. A wszystko to dzieje się w atmosferze dużych emocji i zaangażowania grających.
Wypieki na twarzach, podskakiwanie z emocji na krzesłach i prośby, żeby grać dalej mimo końca lekcji są tutaj gwarantowane 😊!


Zasady gry

„Connections” nie wymaga żadnych pomocy dydaktycznych. Trzeba jedynie pamiętać, że uczniowie muszą dobrze siebie słyszeć, może więc być trudno ją przeprowadzić w plenerze.
Gra też wywołuje silne emocje, w których uczestnicy wykrzykują słowa, nie możemy więc jej zaproponować w sytuacji, kiedy uczniowie przeszkadzaliby innym.

W grze jedna osoba (nazwijmy ją speakerem) gra przeciwko reszcie. 

Na początku rundy chętny uczeń (speaker) wymyśla sobie jakieś słowo i podaje jego pierwszą literę. np. „B”.

Od tego momentu każdy z pozostałych grających może zadać pytanie w następujący sposób:

„Czy to jest może jakiś owoc?”.

Nazwijmy tego, kto zada takie pytanie pytającym.

I teraz są największe emocje. Każdy z grających (także speaker!) próbuje się domyślić, co pytający ma na myśli. Możliwe są następujące sytuacje:

  1. Pierwszy zabierze głos speaker i powie np. „To nie jest B” (speaker musi znaleźć jakieś słowo, które mógł mieć na myśli pytający i które będzie pasowało do jego liter).
    W tym przypadku grupa nie otrzymuje żadnej więcej informacji i musi zgadywać dalej.

    UWAGA: odpowiedź speakera oznacza tylko, że szukanym owocem nie jest Banan! Może być to jednak inny owoc zaczynający się na literę „B”.

ALBO

  1. Ktoś z grupy (nazwijmy go kojarzącym) wpadnie na pomysł, co mógł mieć na myśli pytający.
    Wtedy musi jak najszybciej (żeby zdążyć przed speakerem, który robi wszystko, aby zaszła sytuacja opisana w przypadku nr 1) krzyknąć „CONNECTION!”.
    W tym przypadku pytający i kojarzący liczą na głos „Raz – dwa – trzy” i podają jednocześnie słowo, które mieli na myśli. I tutaj są dwie możliwości:
    1. kojarzący i pytający powiedzą to samo słowo (np. Brzoskwinia).
      Jeżeli odgadli słowo speakera, wygrywa grupa i gra zaczyna się od początku.
      Jeżeli nie odgadli, w nagrodę za powiedzenie identycznego słowa speaker podaje następną literę szukanego wyrazu, np. U.
      Grupa zyskała wtedy informację, że szukane słowo zaczyna się od „BU”. Gra toczy się dalej, tzn. ponownie ktoś z grupy może zadać jakieś pytanie (np. „Czy to jest synonim słowa „BUdowla”?
    2. kojarzący i pytający podadzą różne słowa (np. Banan i Brzoskwinia). Wtedy grupa nie otrzymuje żadnej informacji. I musi zgadywać dalej wiedząc tylko, że szukane słowo zaczyna się na literę „B”.
      UWAGA: W tym przypadku któraś z odpowiedzi (Banan lub Brzoskwinia) mogą być prawdziwe. Ale z powodu niepoprawnego połączenia między pytającym i kojarzącym speaker nie podaje żadnej informacji.

UWAGA:

  • Pytający nie może zadać pytania wprost, tzn. np.: „Czy to jest Banan? Gra polega na domyślaniu się, co speaker albo pytający mają na myśli. Dlatego pytania można zadawać tylko i wyłącznie w postaci opisującej, np.: „Czy to jest żółty owoc?”
  • Speaker nie może odpowiedzieć: „Nie, to nie jest żółty owoc”. Zawsze odpowiada podając słowo, o którym mógł myśleć pytający., np. „To nie jest Banan”.
  • Jeżeli szukanym słowem jest „Banan”, speaker może na pytanie „Czy to jest żółty owoc?” odpowiedzieć „To nie jest B

Kilka przemyśleń końcowych:

  • Grę tę można wykorzystać podczas godziny wychowawczej czy wycieczki w celu integracji grupy.
  • Jeżeli ktoś stosuje metodę „makaronu” jako sposób wzmacniania pozytywnych zachowań uczniów (szczerze ją polecam; zapraszam do wysłuchania jej opisu w nagraniu p. prof. Jacka Pyżalskiego) gra „Connections” może być formą nagrody dla uczniów.
  • Gra też może być wykorzystana np. na matematyce, jeżeli wprowadzimy ograniczenie na zasób słów, z których grający korzystają, np. ustalimy, że będziemy wybierać tylko pojęcia związane z liczbami, albo geometrią, czy ułamkami.

 Źródło obrazka: pixabay.com


Projekt "Muzyczny klucz do Europy" jest realizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej.

Treść strony internetowej odzwierciedla jedynie stanowisko jej autorów
i Komisja Europejska oraz Narodowa Agencja Programu Erasmus+
nie ponoszą odpowiedzialności za jej zawartość merytoryczną.